| تبليغات | X |
 |
دختری از لابه لای علف زارها |
 |
|
و همه چیز از آنجا شروع شد که خدا هم انسان را تحمل نکرد و از بهشت راندش...
چه سخت و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمیتواند سرش کلاه بگذارد! (دکترعلی شریعتی)
ویک روح آبی این جا همه یک وجودند...انسان! راستش این رویای نیمه تمام هیچ وقت نخواست همه را فدای یکی کند........ من از جماعتی نوشتم که روباه صفت ومکارند.از جماعتی گفتم که خون را به جای آب به خوردت میدهند!گفتم وگفتم وگفتم....اما جای خیلی از ادمها را هم خالی گذاشتم چون هیچ وقت نتوانستم و نخواستم که ابلیس را در کنار معصومیت های بکر ودست نخورده تنها بگذارم. حالا یک عذر خواهی باقی خواهد ماند از تمام کسانی که برای اردستانمان یا اردستانشان چه فرقی میکند! برای این زاد گاه کودکیمان کور سوی غیرتی خرج میکنند .برای تمام ان ها که هیچ وقت خدا را در یک قدمی چشمهاشان جا نگذاشتدند و برای بزرگمردان این زمین مقدس که چون«علی » کوشیدند دردهایشان را بامهتاب در لب چاهی وعده دیدار بگذارند !!!
دوست داشتنیت باقی نمونده! خیلی سخت میگذرد تک وتنها بلند شی بری توی بیابون و بخوای تا ۴۰ روز چله نشینی کنی که چی؟ که خدای من نذر گیسوان پریشانت !!! ر و ی ا
حالا دارم وسط بیابون زار میزنم و دستانم رو به اسمان نارنجی شهر بلند تر از بلند ترین بام جهان...! وقتی همه به دنبال راه فراری میگردندتا از وجودیت تو اعلام انصراف کنند و هویتت را به زباله دان تاریخ بسپارند وقتی صداقت قلبت و نجابت دستانت را باور نمی کنند انجا همان لحظه ایست که می فهمی چقدر مشکل خواهد بود بمانی و بمانی و بمانی تو لبخندی میزنی بی رمق با ان قیافه رنگ پریده ات قلبت مچاله میشود خالی تر از خالی.. و تصمیم میگیری بمانی بمانی بمانی
یادش به روز های گردو غباری باد وقتی دور از این وطن لحظه هایم میگذشت و دلم له له میزد برای برگشتن برای بودن ان موقع بود که دعاهای خیرم را بدرقه جاده های خاکی اردستان میکردم و سریع کوله پشتی ام را برمیداشتم تا با سرعت هر چه بیشتر حتی بدون کفش هایم خودم را به این جا برسانم و درست قبل ازکیلومتر ۵ اردستان بود که قلبم به تپش می افتاد.چشمانم را ازشوق میبستم ازهمون ورودی شهر تا اخر اردستان که خانه ما بود ان یکاد میخواندم و فوت میکردم و بعد به عادت همیشه گی ام ۷ محل را طواف میدادم و.....حضرت خدا بود که منتی بر سر ما مینهادند.دوباره چرخش شروع میشد.رویا/اردستان/سازدهنی/ویک فنجان قهوه تلخ که مزه گس میداد/..... اون روز ها چقدر دلم تنگ میشد برای آسمون پر ستاره ای که هر شب وادارم میکرد ساعت ها مثل مجسمه بنشینم و همچنان که تو ای پری کجایی را گوش میدادم زار بزنم و بعد مرا ببوس برای اخرین بار بخوانم.........!!دلم پر میزد برای کوچه های مسجد جامع وقتی بارون میزدو بوی کاهگل نم کشیده همه جا را بر می داشت اون وقت میدویدم زیر نم نم بارون و هیچی دیگه مهم نبود نه نگاه های بیگانگان نه چاله های پر آب.خونه که میرسیدم سر تا پام خیس وگلی بود و توی دستام کاهگل بارون خورده که حکم مست کننده ترین عطر را داشت و بعد خنده های مادرم که توی خونه طنین می انداخت:فرشته کوچولو بازدیوانه شدی؟وهمش دل تنگی بود ودل تنگی ودل تنگی.......برای خط به خط کوچه پس کوچه های رویایی شهرم! برای رقصیدن اون بید مجنون تر از من!در دل شب های باغ!.برای همه حسرت های مجهول برای غم غروب های پاییزی با کاسه های قرمز رنگ انار و فریاد هایم که مادر!باز هم گلاب یادت رفت.وکسی چه میداند غریبی که خاطره دیارش/خانه اش/شهرش/به حادثه ای در او بیدار میشود غربت برایش طاقت فرساست. از هر چه بگدرم از حق نخواهم گذشت اردستانم با تو مرا آرامشی دگر است...!
من ! من! بهشتی را که ترک کردم باز میجویم و دست هایم را از آن گناه نخستین میشویم من عشق خدا دست در کار خواهیم شد تا جهان را از نو طرح کنیم و خلقت را بار دیگر اغاز کنیم
ملکوت را بار دیگر به زمین فرود اوریم و جهانی که دستان هنر مند ما معمار آن است........ دکتر علی شریعتی نوشته شده توسط ملکه رویا جاری باشید وپایدار
|
|
2 نوشته شده در
جمعه بیست و هشتم مرداد 1384ساعت 20:59 توسط ملکه |
|
|
. بر مي گردم
با چشمانم كه تنها يادگار كودكي منند آيا مادرم مرا باز خواهد شناخت ؟ ملکه رویا... |
|
2 نوشته شده در
پنجشنبه بیست و هفتم مرداد 1384ساعت 23:50 توسط ملکه |
|
|
پدرم همیشه میگوید:حق گرفتنی نیست دختر جان حق دادنیست!!! اگر میخواهی حقی بگیری اول باید حقی را بدهی!! نظر شما چیه؟ به بهانه روز پدر پدر مرا ببخش! ببخش که سالیان سال بزرگ شدنم طول کشید! ببخش که کودکت آن چنان که توخواستی نشد! ببخش اگر کاری کردم که نباید.. جایی رفتم که نباید....... حرفی زدم که نباید ....... گاهی از اینهمه تحمل تو شگفت زده میشوم چقدرخوب میدانی با روز های خدا صبوری کردن یعنی چه! ببخش حقارتمان را! من به جای تمام مردم این شهر به جای تمام عفریته هایی که قلبت را به درد اوردند و به جای تمام آن روباه صفتان حیله گر من به جای تمام ان ها به پایت خواهم افتاد و فریاد میزنم پدر! ببخش حقارتمان را که برای بزرگی چون تو هیچ نخواهیم یافت دخترت |
|
2 نوشته شده در
چهارشنبه بیست و ششم مرداد 1384ساعت 15:47 توسط ملکه |
|
|
برقصان مرا در باد
برقصان! کابوس من شبیه کابوس های دختریست که تمامه رنج های تاریخ شهرش را در بند بند سلول های بدنش پنهان کرده است مبادا ناگهان فرا رسد شبی که دیگر ستاره ای هم نباشد و اسمان خالی از هر چه بود ونبود....... دختری در پشت میله های فلزی و زنجیر های محکمی که راه نفس کشیدن را بسته است. این جا اینجا زمان مرده است.....
میروم برای خودم توی گورستان قدم بزنم .گورستان تنها جایست از این شهر که بامن غریبه نیست.بر مزار عمویم مینشینم شعر میخوانم ـ نگاهش میکنم ـ وای چقدر قبر ها را دوست دارم. حالامن اینجایم ! در کناره این ارامش خانه با آن حافظ قدیمی! چقدر اینجا را دوست دارم تکه ای از این شهر که از جنس این شهر نیست....
نوشته شده توسط ملکه رویاها در اتاق تنهایی هایم
|
|
2 نوشته شده در
چهارشنبه بیست و ششم مرداد 1384ساعت 15:45 توسط ملکه |
|
|
و تو چه می دانی كه من كيستم ؟ چقدر دنبال هم می گردیم ان قدر که یادمان میرود هدفمان را برای متولد شدن!! خدای من چقدر سخت است که ناگهان روبه رویت را نگاه کنی و ببینی از هر چه فرصت بودن است محروم شده ای...امشب سال روز تولد یکی از خلقت های خداست .۲۴مرداد بود که یکی از خلقت های خدا افریده شد تا شاید بتواند برای این نسله بشر کاری انجام دهد و در خوشبخت شدن مردم اردستان این زمین مقدس نقشی داشته باشد.... این چند خط بهانه ای شد تا بیرون افتادن جناب وحید ازبهشتش را تبریک بگویم وبعد برایش تولد تولد مبارک بخوانم..امیدوارم همه ما لجوجانه بجنگیم تا روزی دوباره به ان بهشت باز گردانیده شویم.. /ملکه رویا/ . . . چقدر دلم می خواهد با ان دوچر خه ام در خیابان های رویایی زادگاهم به مهمانی بروم. چقدر دوست دارم بدوم در لا به لای گندم های نارسی که همیشه زودتر از موقع بر داشت میشودو بعد موهایم رها شود در باد..کاش مادر بزرگ این جا بود و برایم شعر می خواند چشمان سیاه..قربان گیس های رها شده ات شوم..نیستی که ببینی و حسرت بخوری که ای وای زمین مقدسمان!!!!!!!! یادت به خیر اردستان مقدسم همان شب که کاشی های ابی ترک بر داشته بودند من به فکر تو بودم در میان سطر سطر چشمانم
ولی خودت بگو راه چاره چیست؟ ای شهر یتیم شده ام دوباره خواهمت ساخت خواهد امد ان روزی که در انتظارش نشسته ای... بهشتی کودکانه... و معصومیتی جاری.. نگران نباش!! حالا من این جایم وکناره من سبزه باران دشت حس غریبیست جایی میان بودن و نبودن! من دست هایم را نگه می دارم بیایید و هر چه حرام زادگی و بی شرفیست را روی دست های من بالا بیاورید.....من دست هام را نگه داشتم..شاید بعد از این کار شهرمان همان فرشته اسمانی شود که روزی از دستانش به تاراج رفت.................. دورم را که نگاه میکنم هیچ نمی یابم جزچشمهای خسته زنان ومردان ..هیچی نمی یابم جز انسان های اسب نما.یا اسب های انسان نما!! در خود میشکنم ان چنان مهیب که تاریخ بشریت به خود ندیده است.. نمی دانم من غیر منطقی مینویسم یا شما ها بی انصافانه قضاوتم می کنید. بهتره برم این دخترک ساده هیچکس حرف هایش را نمی فهمد بهتره برقصم خدایم زبانم را بیشتر درک خواهد کرد نوشته شده توسط ملکه رویا درجای نزدیک به ارزوهای کودکی ام یا علی/سبز باشید/ |
|
2 نوشته شده در
یکشنبه بیست و سوم مرداد 1384ساعت 19:27 توسط ملکه |
|
|
چقدر زود دیر میشود امشب سر گردان رفته بودم خانه مادر بزرگ و او.... مادر بزرگه خندان همیشه حاله دیگری داشت در روی تختی گوشه اتاق با سرمی در دستانش....و نگاهش مات و مبهوت به اسمان وهای های گریه های با با بزرگ!!!!!!!!!!۱...:رویا حالا اوومدی؟ میدونی چقدر منتظرت بود؟؟!!!!!!!!!!!!! ومن حالم از خودم به هم خورد کاش دوباره برای یک بار هم که شده چشمانت را باز می کرذی و صدایم میکردی .. رویا....رویا.... حالم از خودم به هم میخورد.نمیدونم چرا همیشه همه جا دیر میرسم...اره همه عمره که دیر میرسم میخوام یه چیزی بگم میخوام التماستون کنم بعد از خوندن این چند جمله بی هیچ معطلی برین واگه مادربزرگی دارید .....برین به دیدنش...التماستون میکنم...برین....همه چی داره تموم میشه..برین..تا بعدن در حسرته شنیدن یه صدا بال بال نزنید.... واسه من هم طلب امرزش کنید..حالم از خودم.......... . دیگه هیچ کس ازارت نمیده.....دیگه هیچی ...غمگینت نمی کنه...اره تموم شد حالا تموم شد........حالاا راحت بگیر وبخواب تا خود قیامت..... اسوده بخواب بی رنج و غصه......... قدیما عید چقدر قشنگ بود، اما حالا دیگه از عید هیچی نمونده
....کجایی مادر بزرگ؟؟ من بزرگ شدم، تو رفتی اما................. ...هنوز به هیچکی نگفتم اون شبی که من و تو تنها بودیم..سه بار رفتی و برگشتی
|
|
2 نوشته شده در
جمعه بیست و یکم مرداد 1384ساعت 21:43 توسط ملکه |
|
|
زمین مقدس !!!!!!!!!
|
|
زمین مقدس
مدت هاست که گرد غمگینی ریخته اند روی شهرمان ................... و انسانهای بیچاره ای که نا خواسته اسیر دست تقدیر می شوند.. چقدر بی عرضه ایم..... باید مبارزه کرد....با این سر نوشت اجباری.... کاش می فهمیدید چقدر خو شبخت بودیم..و اینک... قلب های ما..دردستان چه کسی به تاراج میرود.؟؟؟؟؟؟؟؟؟........ من گیجم گیجه گیج........ و این جا اردستان...............شهری که کوذکی ام در ان گذشت...بهشتی دلفریب....اما اینک. این بهشت دلفریب دارد می شود جهنمی دیدنی....در هوایی مه الود....... نمی خوام گله ای کرده باشم.اما دارم خفه میشم...باید یه کاری کرد قبل از این که خیلی دیر بشه..... امروز رفته بودم بیرون...خیلی گرم بود...حالم گرفته شد..تازه به فقر شهرمون!!!!!!!!!!!!!!!رسیدم...اینجا همه نگاه ها فقیراست..کاش مردان این شهر یاد می گرفتند که چطور باید با یک لیدی بر خورد کرد(به اقایون بر نخوره..البته مهم نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) اينجا سرزمين من است اينجا زمان مرده است و فساد خفه کننده ... اينجا مهره های سرزمينم به ته خط رسيده اند ... و اين حق چشمانم است که ببارد برای تمام اين خستگی ها ... ................................... حرفی واسه گفتن ندارم..مگه حرفی هم مونده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ وفتی ی ی ی ی .............................. اینجا مذکرهای مرد برایم ماراتن عشق گذاشته اند ...وگوشم از حرف ها ی تکراری ان ها لبریز شده است..... ملکه رویا..... رویا رویا...جذاب رویای جسور رویای با همه متفاوت رویای رویایی!!!!!!!!!!!!! وای خدا جان میبینی ماراتن عشقشان را ؟؟؟؟؟ ومن تنهای تنها........... نوشته شده توسط ملکه در اتاق تنها یی هایم
|
|
2 نوشته شده در
پنجشنبه سیزدهم مرداد 1384ساعت 20:12 توسط ملکه |
|
|
با یاد او....... از امروز می خوام این جا بنویسم دلم می خواد همراهیتان را در کویر بی رنگم داشته باشم به قول یکی از دوستانم برای نوشتن لازم نیست نویسنده باشی کافیست یک دل عاشق داشته باشی... منتظرتان می مانم. / یا علی / //ازاینه ببرس نام نجات دهنده ات را// و این جمله مدت هاست باعث سر گر دانی ام شده است.دیشب برای مدتی به بالای بام رفته بودم و بعد ناگهان خواستم که نجات دهنده ام را تا جایی که میشود سقوط دهم اما حس کردم که خدا دارد انتنمان را دست کاری می کند و بعد خاطرات کودکی ام را دیدم در لا به لای علف زارها و بوی کاهگل باران خورده ومن ایمان اوردم به ان که همیشه درست از جایی که نمی دانیم کجاست معجزه هایی خواهد رسید........۷سالگی ام می گذشت در میدانهای خالی شهروفریاد های سر خوشانه بچه هاوزنان چادر بر سری که همیشه قبل از اینکه اتفاقی بیفتد برای مراسم ختم دوره می افتادند و مادر بزر گم که دخیل میگرفت تا شاید کشت زار هایمان از هجوم ملخ های نا خوانده در امان باشد اری این منم دختری از لابه لای علف زارها با لهجه ای صریح وکودکی ام که گذشت در حیاطی با صدای جیر جیرک ها و قورقور غور باغه ها اکنون سالیان سال از ان روز ها می گذرد اما هیچ چیز تفاوتی نکرده است!!!!!! نه لا لایی جیر جیرک ها تعطیل شده است و نه ان بوی علف زار های خیس و ما همچنان همان ادمهای دوره های قبلیم و شهرمان همان زمین سفیدی که رد های ماندگاری را با خود یدک می کشد وجنونی مقدس !!!!**
در ۲ شهریور دختری به دنیا امد با شاخه ای گندم در دستانش اما حالا از تولد خودم هم بیزار شده ام وقتی حتی نتونی با اون دوچرخه بچه گی هات یه گشتی بزنی وبعد تمام خستگی هایت را خالی کنی سر خداوندگار!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! وای خدا یا من دارم همچین جایی زندگی میکنم که مجبورم اجبارانه سکوت کنم..عقایدم رامخفی کنم........... وای ی ی ی ی خیلی سخته لا اقل برای من که می خوام مثل کبوتر ها باشم کاش می تونستم که فریاد بزنم این منم دختری از لابه لای علف زار ها و لهجه ای صریح باور کنید دارم خفه
می شم ..... نوشته شده توسط ملکه رویا / یا علی/ سبز باشید |
|
2 نوشته شده در
یکشنبه دوم مرداد 1384ساعت 20:1 توسط ملکه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 |
| پیوندها |
|
RSS
|